ساعت تنهايي من
درباره سایت
امکانات وب
زندگی !
بس که آتشـ ـَـم زدهای
دلـ ـسوخته شدهام ....
دیگر ترسی از جهنم ِ آن دنیایـَـت ندارم !
به آن همه آتش که وعدهاش را دادهای
نیشخند میزنم ...
شاید یادت بیفتد تمام ِ نیشخندهایی که یک عمر ,
تو به آتش ِ زندگی ِ مـَن زدهای!
شعلهات را کم کن ...
مـَن ،
در گذر ِ روزگار ِ تـــو
همیشه عضوی از یک
" نسل ِ سوخته "
بودهام ...
خرمنی نمانده که آتش ـَش بزنی
*حواستــ بــِہ دلـتــْ باشـد
آטּ را هَر جایــے نگذار ...
ایـטּ روزهـا دلـ را مـیدزدنـد
بعد کہ بہ دردشاטּ نخوردے
جاے صنـدوق پسـتــ آטּ را
در سطل آشـغالـ مـے انـداَزنـد
و تو خوبــ میدانــے دلــے کہ الـمثنــے شد
دیگر دلـ نمــے شود
√هــ ـرروز تکــ ــراریستــــــــ...
صبح هــ ــم ماجرای ســـ ـادهـ ایستـــــ ــــ...
گنجشکـــ هــ ـا
بــــ ـی خودی شلوغش می کننــــ ـد...
یــک لبخنـــدم را بسته بندی کرده ام
برای روزی که اتفاقی تـــو را می بینم …
آنقدر تمـــــــــیز میخندم
که به خوشبختــــی ام حســــادت کنـــی …
و من در جیب هـــایــــم
دست های خالـــی ام را فریب دهـــم
که امن ترین جای دنیـــا را انتخاب کرده انــد …
چــہ قــــבر בوســت בاشتم
تـمام בلتنــگے ایـטּ روزہا را با ڪسے تقســیم مے ڪرבم
ویــا ڪسے بوב بـــراے گـــوش בاבטּ و בرב בل ڪــرבטּ
بمانـב ڪہ آنقـבر فاصلہ زیاב شـבه ڪہ ہر چہ فریاב میزنم
گویــا صـــבایم را نہ "تـــو" میشنوے و نہ ہیچ ڪس בیگر
برچسب:
نویسنده: کسری اسدیان