تو

تأثير بعضيا تووی زندگی آدم
بيشتر از يه اسمه
بيشتر از مدت حضورشونه..
آنقدر زياد كه يه روز به خودت ميای
و میبينی، همهی فكر و ذكرت شده
يه نفر!
شايد اون يه نفر، هیچوقت
نفهم كه باعث چه تناقضی
تووی زندگيت شده
اما تو میدونی كه اون
تنها دليل تنهاييت بوده و تو
تووی همهی تنهايیات به اون پناه بردی..
آرزو دادی، خاطره گرفتی!
آدما، با آرزوهاشون به دنيا ميان
با خاطرههاشون میميرن..
كاش، آخرين خاطرهای
كه قبل از مرگ به ياد ميارم
تو باشی...